Lovely snap. Just curious about the softness. How do you manage this on an S2-IS?

good one

Jeeves, thanks for the cherishing(??) photo. BTW, Extract the essence of this poem.

ಕಾಡುವ ಕಿರಣಗಳು

ಓಲೆಯದು ಬಂದಿತ್ತಾದಿನ ಖಾನನ ಆಹ್ವಾನ,
ಈಶನ ಕರೆಯದು, ಹೊರಟಿತೆನ್ನಯ ಪಯಣ.
ಕಾಣುತಲಿತ್ತು ದೂರದ ಸಿರಿ, ದಿವ್ಯಸಿರಿ.
ಹಿತವಾಗಿ ಸಾಗುತಲಿತ್ತು ಎನ್ನಯ ದಿನಚರಿ.

ಹಿತವನು ತೋರಿದವನಾತನೇ ಬಂಧು,
ಹಾದಿಯಲಿ ನಡೆಸಿದಾತನೇ ಗೆಳೆಯನು.
ಕಲಿಸಿದಾತ ವರ್ಣಮಾತ್ರವೇ ಗುರುವು,
ಎನಗಿಂತ ತನಿದವನೇ ಮುಂದಾಳುವು.

ಅನ್ನಪೂರ್ಣೆಯ ರೂಪವಾ ನಾರಿಯು,
ಕಿವಿಯೋಲೆಯ ಅನ್ವರ್ಥವಾಗಿದ್ದಳು.
ಕೇಳುತಲಿತ್ತು ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯ,
ನವದಂಪತಿಗಳ ಕಲರವ.

ಗೋಪಾಲನ ಒಲವು, ಜಿನದೇವನ ವಿನಯ,
ಕೆಂಚನ ಕೆಚ್ಚು, ಭರತನ ಮೆಚ್ಚು,
ಜೀವನದ ನೆರ್ಚು, ಎನ್ನಯ ಹುಚ್ಚು,
ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ, ಹಚ್ಚಿತು ಸ್ವರ್ಗಕೆ ಕಿಚ್ಚು.

ಮಧುರ ಕಾವ್ಯಗಳ ಕಂಪನು ಸೂಸಿ,
ಸಿಂಹದ ಆರ್ಪನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿ,
ಕನಸಿನ ಪೊರೆಯನು ಕಳಚಿ,
ಕಣಸಿನ ಕಿಡಿಯನು ಹೊತ್ತಿಸಿ.

ಹಾರಿಹೋಯಿತು ಗಿಳಿ, ಎನ್ನಯ ಕಣ್ಣಸುಳಿಮಿಂಚಿ,
ಇಂದು ನಾ ಇರುವೆನು ತುಸುವೇ ದೂರದಿ,
ಆದರೂ ಕಾಡುತಿವೆ ಆ ಕಿರಣಗಳು,
ಹಿತವಾದ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು(Sun Ray).

ತನಿದವನು = (Matured); ಒಲವು = Prema; ಸಿಂಹ = ಸಿಂಗ , Singh; ಕನಸು = dream, ಕಣಸು = (Vision); ಆರ್ಪು = ಶಕ್ತಿ, Power; ಕೆಂಚ = ????? Well, you know him

Love the sepia... reflects the lazy, taking-an-afternoon-break mood.

Great mood.. lovely tones..